Η Γερόντισσα ΤΑΒΙΘΑ 
μιλάει στο «ΘΗΤΑ»

Συνέντευξη της Ηγουμένης του Αγίου Ραφαήλ
στους μαθητές Θανάση Ασημίνο και Χριστίνα Τράτα  της ΣΤ΄Δημοτικού

Η συνέντευξη έγινε στη Μονή των Καρυών στις 30 Δεκεμβρίου 2017

- Γερόντισσα  καλημέρα σας και σας ευχαριστούμε που δεχτήκατε να μας πείτε δύο λόγια  ώστε μικροί και μεγάλοι να γνωρίσουν την Ηγουμένη Ταβιθά

- Καλημέρα σας και καλώς ορίσατε

- Από πού είστε;

- Από την Κύπρο.

- Το όνομα σας είναι Ταβιθά ή το αλλάξατε όταν ήρθατε εδώ στη μονή;

- Τώρα είναι Ταβιθά, τότε ήτανε Μαρία. Αλλά αυτό πέθανε τώρα. Κάναμε κόλλυβα, μνημόσυνα, δεν υπάρχει πια.

- Τι σας έκανε να έρθετε εδώ στο μοναστήρι του Αγ. Ραφαήλ;

- Τα βιβλία σας Αγίας Μητέρας.

- Τόσο πολύ σας έκαναν εντύπωση ; Πώς ενώ κατάγεστε  από την Κύπρο βρεθήκατε στην Αυστραλία;

- Στην Αυστραλία βρέθηκα γιατί είχε πάει η αδερφή μου εκεί και πήγα και εγώ πήγα κοντά της μετά.

- Και πώς πήρατε μια τόσο μεγάλη απόφαση να φύγετε από την μακρινή Αυστραλία και έρθετε στο μοναστήρι του Αγ. Ραφαήλ στη Λέσβο;

-  Όταν  έρθει η ώρα να σε καλέσει ο Θεός δεν υπολογίζεις ούτε που βρίσκεσαι , ούτε  κανέναν. Ακόμα και τους γονείς σου,  που τους υπεραγαπάς, όταν έρθει αυτή η ώρα του καλέσματος τους βλέπεις   μπροστά σου , σαν να μην υπάρχουν πια.  Γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσεις να ξεκολλήσεις.

- Η οικογένεια σας τι σας είπε για αυτή σας την απόφαση;

- Ήμασταν πολύτεκνη και πολύ αγαπημένη οικογένεια. Μου είπε για παράδειγμα ο αδερφός μου ο μεγάλος, αφού οι γονείς μας σε αγαπάνε και θέλουν να τους κλείσεις τα μάτια πώς τους αφήνεις και φεύγεις; Κι όμως δεν σκέφτεσαι τίποτα, τους αφήνεις στα χέρια του Θεού.

Τα παιδικά χρόνια στην Κύπρο

- Όταν λέτε πολύτεκνη οικογένεια, πόσα αδέλφια ήσαστε;

- Ήμασταν 8 αδέρφια. Οι  4 ήταν στην Αυστραλία, οι 2 στην Κύπρο, ο ένας κοιμήθηκε μικρός και εγώ. Στο σύνολο 8.

- Τι θυμάστε από την οικογένεια σας;

- Προσπαθώ να μην θυμάμαι τίποτα. Δεν ταιριάζει στον μοναχό να θυμάται τίποτα από τα εγκόσμια. Η Μανούλα μας πάντα μας έλεγε ότι ο μοναχός δεν έχει ευλογία ούτε στην εκκλησία της ενορίας του να βρεθεί.

- Η οικογένεια σας είχε καμία σχέση με την εκκλησία;

- Όλη η οικογένεια μας αγαπούσε την εκκλησία και ήταν πολύ πιστή όμως δεν είχαμε ανάμεσα μας κανένα ρασοφόρο, ούτε παπά, ούτε μοναχό. Όχι δεν είχαμε.

- Πότε ήρθατε εδώ στη Λέσβο ;

- Στο μοναστήρι ήρθα το 1977. Έχω εδώ 40 χρόνια.

- Τόσα χρόνια που είστε εδώ έχετε γνωρίσει καθόλου το νησί;

- Όχι δεν έχω πάει πουθενά. Και η Μητερούλα μας δεν έβγαινε και έτσι και εμείς έχουμε μάθει να μην βγαίνουμε. Πριν έρθω στο μοναστήρι έλεγα ότι θα έρθω να γυρίσω να δω πρώτα την Λέσβο και μετά να μπω στο μοναστήρι και να μην ξαναβγώ. Και μόλις ήρθα συναντώ μια αδερφή κάτω και μου λέει ‘’είσαι η Μαρία από την Αυστραλία;’’, λέω ‘’πού με ξέρετε;’’ μου λέει ‘’ήρθες για να μείνεις για πάντα;’’ Και της απάντησα ‘’ναι’’. Το ίδιο βράδυ με έντυσε η Μανούλα μας και έτσι δεν ξαναβγήκα ποτέ από το μοναστήρι.

- Γίνεται κάποια τελετή για να δεχτείτε το μοναχικό σχήμα;

- Είσαι πρώτα μερικά χρόνια δόκιμη μοναχή. Με απόφαση της γερόντισσας γίνεται η χειροτονία   πρώτα σε μικρόσχημη και μετά από χρόνια σε μεγαλόσχημη. Στην δική μου περίπτωση επειδή ήμουν μικρόσχημη πρώτα έγινε η τελετή μεγαλοσχημίας  και μετά  η ενθρόνιση μου σε Ηγουμένη της Μονής του Αγίου Ραφαήλ.

- Να υποθέσoυμε λοιπόν ότι δεν έχετε πάει πότε ξανά πίσω στο νησί σας την Κύπρο;

- Όχι, όχι  δεν έχω πάει και εύχομαι να μην πάω ποτέ. Καλά είμαστε στο Μοναστηράκι μας .

Η ζωή στο μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ

- Πώς είναι η ζωή σας στο μοναστήρι;

- Ζούμε σε έναν παράδεισο. Ευχόμαστε να μην βραδιάζει ποτέ αλλά δυστυχώς η μέρα περνάει τόσο γρήγορα που δεν την καταλαβαίνουμε.

-Πιο είναι το ωράριο του μοναστηριού;

-Ανοίγουμε στις 07:00 το πρωί και κλείνουμε με την δύση του ηλίου. Τώρα το χειμώνα πάμε μέχρι τις 17:30 ενώ το καλοκαίρι μέχρι τις 21:00 περίπου.

- Έχουμε ακούσει την λέξη ‘’διακόνημα’’. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;

- Διακόνημα είναι η δουλειά της κάθε μιας μοναχής. Έχουμε μοναχή που είναι αναγνώστρια , άλλη που είναι μαγείρισσα, άλλη που είναι τραπεζοκόμος, άλλες μοναχές διακονούν στο βιβλιοπωλείο της μονής, στους ναούς, στα ζώα. Διακόνημα με λίγα λόγια είναι η δουλειά της καθεμιάς.

- Ισχύει , ό,τι την ώρα του φαγητού διαβάζονται ευχές Αγίων όπως και στα μοναστήρια του Αγίου Όρους;

- Όταν είμαστε συγκεντρωμένες, ‘’ναι’’. Αλλά τις περισσότερες φορές είμαστε σκορπισμένες σε διακονίες για το λόγο ό,τι το μοναστήρι τούτο είναι Προσκύνημα και δεν κλείνει πότε παρά μόνο το βράδυ.

- Τα ωράρια στο μοναστήρι εδώ είναι ίδια με τα ωράρια των μοναστηριών του Αγίου Όρους; Γιατί ο μπαμπάς μου έχει πει ότι στο Άγιο Όρος σε όλα τα μοναστήρια ξυπνούν στις 03:00 τα ξημερώματα και 30 λεπτά μετά αρχίζει η λειτουργία.

-  Όχι εδώ δεν ξυπνάμε στις 03:00 τα ξημερώματα γιατί όπως προείπα λόγω του ότι είμαστε Προσκύνημα και κλείνουμε με την δύση του ηλίου ο χρόνος για να τακτοποιήσουμε μας παίρνει και μέχρι αργά το βράδυ. Ξυπνάμε βέβαια πρωί και κάνουμε κανονικά το μεσονυκτικό και τον όρθρο μας , όπως γίνεται σε όλα τα μοναστήρια. Μετά το απόγευμα  κάνουμε τον εσπερινό , την παράκληση των Αγίων, το  απόδειπνο, τους  χαιρετισμούς της Παναγίας , το  Θεοτοκάριο , διαβάζουμε το ψαλτήρι και  κάνουμε τον κανόνα μας.  

- Έχετε πολλά αιτήματα για βοήθεια από πιστούς;

- Βέβαια και υπάρχουν αιτήματα για βοήθεια και παρόλο που είναι τόσα πολλά προσπαθούμε όσο μπορούμε και όπου είναι δυνατόν να δώσουμε απλόχερα την αγάπη και την βοήθειά μας.

-Πώς καταλαβαίνετε ότι ένα  αίτημα για βοήθεια   είναι αληθινό ή ψεύτικο;

- Το ελέγχουμε πρώτα. Θα πάρουμε το ονοματεπώνυμο του, την διεύθυνση του, θα μάθουμε εάν πραγματικά έχει πρόβλημα και θα πράξουμε κατά περίπτωση και όπου είναι δυνατόν.

- Οι μοναχές εκτός από τις διακονίες τους μπορούν να δεχτούν και πιστούς για  εξομολόγηση;

- Όχι , όχι. Μόνο με την Ηγουμένη μιλάνε και μετά τις στέλνω στον Πνευματικό αν δεν έχουν εξομολογηθεί.  Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πονεμένοι και βρίσκουν παρηγοριά μόνο στο θεό και στους Αγίους.

- Πόσες μοναχές έχει αυτή τη στιγμή το μοναστήρι;

- Αυτή τη στιγμή το μοναστήρι μας μετρά 27 μοναχές.

Η μακαριστή Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά

 - Πια ήταν η σχέση σας με την Μακαριστή Ηγουμένη  Ευγενία Κλειδαρά;  

-Η Αγία Μητέρα Ευγενία για μας ήταν η ίδια η ζωή μας,  Εκείνη μας έδινε ζωή και πιστεύουμε ότι εκείνη μαζί με Τους θαυματουργούς Αγίου,  μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε το Θεάρεστο έργο ,που μας άφησε.

- Ήταν φωτισμένος άνθρωπος η Ηγουμένη Ευγενία;

- Πάρα – πάρα πολύ. Πήγαινες να εξομολογηθείς και πριν της πεις οτιδήποτε στα έλεγε εκείνη μαζί με τις συμβουλές αυτών που θα της έλεγες.

- Πώς αποφασίστηκε να αναλάβει την μονή η Ηγουμένη Ευγενία με την ίδρυση της;

-  Αφού τελείωσαν οι ανασκαφές και βρέθηκαν τα Άγια Λείψανα τότε την κάλεσαν οι Άγιοι δια μέσου του τότε Μητροπολίτου κυρού Ιάκωβου Κλεομβρότου και δια μέσου πολλών άλλων προσώπων να αναλάβει ως Ηγουμένη στο Μοναστήρι των Καρυών , που θα γινόταν τότε γυναικεία Μονή. Στην αρχή ήταν κάπως διστακτική και φοβόταν να έρθει. Όμως οι φοβίες της και οι δισταγμοί της εξαφανίστηκαν μόλις είδε ολοζώντανο τον Άγιο Ραφαήλ να της λέει: ¨Σε προορίζω Ηγουμένη στο μοναστήρι μου .Έλα σου λέω»

Με την επαύριο ο πατέρας της , της έδωσε 100 χρυσές λίρες και με μια μικρή βαλιτσούλα ξεκίνησε μόνη της για τη Μυτιλήνη. Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε εδώ. Έμενε σε ένα αντίσκηνο και το βράδυ τη φιλοξενούσαν στη Θερμή. Μετά ήρθε η μητέρα της και μία υποτακτική , που την ακολούθησε από τη Χίο. Και λίγο αργότερα άρχισε να παίρνει τις πρώτες μοναχές. Ήταν συγγραφεύς, έγραψε 170 βιβλία.

Ξεκίνησε το Μοναστήρι από το μηδέν και με τη βοήθεια των Αγίων, έκτισε και μας άφησε μια ολόκληρη μοναστική πολιτεία. Μόνο η μανούλα μας η Ευγενία ξέρει με τι κόπους και τι μόχθο έκτισε αυτό το Μοναστήρι. Οραματίστηκε τον Παράδεισο και έτσι το έφτιαξε. Τώρα παρακαλούμε τους  Αγίους με την ευχή και τη μεσιτεία της   να μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε το έργο της.

- Πέστε μας λίγα λόγια για την για την ζωή της Ευγενία Κλειδαρά πριν γίνει Ηγουμένη.

- Η Μανούλα μας ήταν από το Πλωμάρι. Μεγάλωσε σε μια εύπορη χριστιανική οικογένεια. Από μικρό παιδί φαινόταν ότι είχε κλίση στο μοναχισμό. Από 16 χρονών έκανε κηρύγματα στα χωριά του Πλωμαρίου και δίδασκε το λόγο του Θεού. Μετά από αποκάλυψη της Παναγίας πήγε στη Χίο , όπου έγινε Ηγουμένη στην Αγία Σκέπη και στη Νέα Μονή. Αργότερα πήρα άδεια από τον τότε Μητροπολίτη Χίου  και πήγε να στήσει μια εκκλησία στα Βριλήσια των Αθηνών, της Αγίας Μαγδαληνή γιατί ήταν προστάτιδα της. Εκεί είδε τον Άγιο Ραφαήλ ολοζώντανο και της είπε :  «Δεν θα χτίσεις τώρα της εκκλησία, γιατί σε προορίζω για Ηγουμένη στο Μοναστήρι μου». Την αγαπούσε πολύ την Αγία Μαγδαληνή, γι΄ αυτό της έχτισε εδώ την εκκλησία .

Το όνομα  Ταβιθά

- Το όνομα σας Ταβιθά από πού προέρχεται; Ποια ήταν η Ταβιθά;

-  Η Αγία Ταβιθά είναι μέσα στις πράξεις των Αποστόλων, ήταν την εποχή που ζούσε ο Απόστολος Πέτρος και ήταν μία κυρία που βοηθούσε τις χήρες και τα ορφανά. Αρρώστησε και πέθανε και οι χήρες με τα ορφανά κάλεσαν τον Απόστολο Πέτρο και την ανέστησε. Όταν ήμουν στην Αυστραλία είχα διαβάσει και μου άρεσε πολύ το έργο της Αγίας Ταβιθά κι έλεγα ότι εάν δεν πάω μοναχή θα κάνω έναν οίκο της Αγίας Ταβιθά για να βοηθάω, όπως και εκείνη, τις χήρες και τα ορφανά. Και όταν μετά ήρθα εδώ στην μονή το ίδιο βράδυ που με έντυσε η Μανούλα μας η Ευγενία , μου λέει ‘’τι όνομα να δώσουμε στο παιδί μου;’’ και λέω ‘’Μανούλα μου ότι θέλεις εσύ’’ και τότε γυρίζει και μου λέει ‘’Ταβιθά σου αρέσει;’’ Το πρώτο όνομα που μου πρότεινε, το οποίο το σκεφτόμουν εγώ στην Αυστραλία και εκείνη το διάλεξε χωρίς να έχουμε μιλήσει καν. Σε εκείνο το σημείο που άκουσα το όνομα Ταβιθά άρχισα να κλαίω.

Η αγάπη στο σχολείο της Θερμής

- Μας κάνει εντύπωση το μεγάλο ενδιαφέρον και η ακόμα μεγαλύτερη αγάπη που δείχνεται προς εμάς τα παιδιά των σχολείων της   Θερμής.

- Πρώτα η Μανούλα μας τα αγαπούσε τα παιδιά της Θερμής πάρα πολύ και η αγάπη πέρασε και σε εμάς. Αυτό με  τα  συμβολικά δωράκια,  που δίνονται στα παιδιά τις γιορτές είναι κάτι, που γίνεται  από πάρα πολύ παλιά..  Να σκεφτείτε , ότι εγώ όταν ήρθα στο μοναστήρι την βρήκα να το κάνει αυτό. Έτσι και εμείς μεταλαμπαδεύουμε την αγάπη της. Τότε μάλιστα δεν έκανε μόνο δώρα στα παιδιά αλλά βοηθούσε και κατοίκους της Θερμής  με τρόφιμα και ό,τι  άλλο μπορούσε. Έχει προσφέρει πάρα πολλά στο σχολείο , έκτισε το Νηπιαγωγείο και τόσα άλλα...

Εκ μέρους όλων των μαθητών του Δημοτικού  Σχολείου Λουτρόπολης  Θερμής σας ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο που μας διαθέσατε ώστε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη. Όλα τα παιδιά σας εκφράζουμε την αγάπη μας και σας ευχόμαστε έτη πολλά, υγεία και ευημερία.

Τράτα Χριστίνα - Ασημίνος Θανάσης
Μαθητές της ΣΤ΄ τάξης 

Εξοπλισμός στο σχολείο μας 

από τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου

 Με γραφεία, ντουλάπες, ερμάρια, ψύκτη, καρέκλες και άλλο εξοπλισμό εφοδιάστηκε το σχολείο μας   στις αχές Σεπτεμβρίου από τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου. Ο εξοπλισμός αυτός προέρχεται από άλλες υπηρεσίες, που τον αντικατέστησαν με νεώτερο και παρέμενε στις αποθήκες της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου  

Στη πρόσφατη επίσκεψή μας στον Γενικό Γραμματέα Αιγαίου κ. Γιαννέλλη θέσαμε το θέμα των ελλείψεων του σχολείου. Εκείνος ανταποκρίθηκε άμεσα και προθυμότατα μας παραχώρησε, ό,τι  μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες μας. 

Τον ευχαριστούμε θερμότατα  για την κατανόηση που έδειξε και την αμεσότητα με την οποία ανταποκρίθηκε στα αιτήματά μας.

Μια επίσκεψη που μας έμαθε πολλά
Τι μάθαμε στο Blue Star

Στις 8 Δεκεμβρίου πήγαμε μία επίσκεψη στο πλοίο Blue Star. Εκεί μας ξενάγησαν και μας είπαν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που μας έκαναν εντύπωση.  Τα κυριότερα από αυτά ήταν:

* Για να  έχει  ισορροπία ένα καράβι όταν πλέει πρέπει να έχει πολύ βάρος. Για να το αποκτήσει έχει στο κάτω μέρος του δεξαμενές που τις γεμίζει με ...νερό

* Όταν το καράβι φτάνει στον Πειραιά πάει δίπλα του κάποιο πετρελαιοφόρο και εφοδιάζει με πετρέλαιο για να μπορούν να δουλέψουν οι μηχανές του.

* Το πλήρωμα του Blue Star  φτάνει τα ...130 άτομα!

* Οι καμπίνες δεν μπορούν να μένουν με τα ίδια σεντόνια. Γι’ αυτό όταν το πλοίο φτάνει στη Μυτιλήνη ή στον Πειραιά δίνει τα ακάθαρτα σεντόνια σε καθαριστήριο για πλύσιμο  και τα παίρνει καθαρά στο επόμενο ταξίδι του.

* Το καράβι φιλτράρει το νερό της θάλασσας με ειδικούς σωλήνες το αφαλατώνει και το χρησιμοποιεί.

* Το καράβι έχει επίσης βιολογικό καθαρισμό,  και έτσι τα βρώμικα νερά του πέφτουν στη θάλασσα , αφού καθαριστούν και δεν μολύνουν το περιβάλλον.

* Ο καπετάνιος  δεν είναι μόνο για να οδηγεί το καράβι. Κάνει και ένα σωρό άλλες δουλειές , μεταξύ των οποίων και ...ιατρικές για τις οποίες έχει ειδικά εκπαιδευτεί.   

* Πάνω στο καράβι υπάρχει  ελικοδρόμιο για να μπορεί να προσγειωθεί ελικόπτερο  και να μεταφέρει κάποιον ασθενή από το καράβι , που αντιμετωπίζει  πρόβλημα με την υγεία του.

Όλα αυτά τα ακούσαμε με πολύ προσοχή όταν μας τα έλεγε ο καπετάνιος του πλοίου. Τα παιδιά της Α΄τάξης τον ευχαρίστησαν χαρίζοντάς του ζωγραφιές τους με το  Blue Star  

Ευστρατία Τζαννή - Στ΄Δημοτικού Σχολείου

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΠΑΦΛΙΩΤΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ 
ΣΤΙΣ  ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ 

Στο σχολείο των παιδικών του χρόνων

Ένας παλιός μαθητής του σχολείου μας - ο Γενικός Γραμματέας Αιγαίου Γ. Γιαννέλλης - το επισκέφθηκε λίγο πριν  ξεκινήσει η νέα χρονιά. Ο κ. Γιαννέλλης είναι παλιός μαθητής του σχολείου και θυμήθηκε με συγκίνηση παλιούς δασκάλους και συμμαθητές του στο Δημοτικό  Σχολείο Θερμής. 

Μάλιστα ζήτησε να δει μια μαρμάρινη πλάκα, που αναφέρεται στους ιδρυτές  του πρώτου σχολείου της Θερμής το 1868 ( επί Τουρκοκρατίας), που ήταν πρόγονοί του. Την μαρμάρινη αυτή πλάκα   έχουμε σκοπό να την εντοιχίσουμε  στο διδακτήριο μαζί με άλλα κειμήλια και φωτογραφίες που βρήκαμε) μια και αποτελούν  μέρος  της  εκπαιδευτικής ιστορίας του χωριού.

Ο Αγιασμός της νέας χρονιάς

Με την παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών Βορείου Αιγαίου Χρύσανθου Αργυρίου , του Αντιδημάρχου Θερμής Νίκου Καρασάββα , του ιατρού Ευάγγελου Κουνέλη, της καθηγήτριας Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Αγγελικής Ράλλη , των μαθητών , και δασκάλων του Σχολείου καθώς και πλήθους γονέων έγινε την Τρίτη 11  Σεπτεμβρίου στις 9.30 το πρωί  από τον ιερέα της Θερμής παπά Γιώργη Καλέλλη η καθιερωμένη τελετή του Αγιασμού για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Ο αγιασμός έγινε στο μπροστινό μέρος της αυλής γιατί στο πίσω γίνονται εργασίες και ο χώρος είναι άνω-κάτω. Ο Διευθυντής Αντώνης Βάλεσης αφού καλωσόρισε τους μαθητές, ευχήθηκε καλή σχολική χρονιά σε όλους και ευχαρίστησε όσους έχουν συνδράμει το σχολείο τον τελευταίο χρόνο. Μεταξύ άλλων εξέφρασε τις ευχαριστίες του στον Γ.Γ. Αιγαίου κ. Γιαννέλλη (για την πρόσφατη δωρεά εξοπλισμού στο σχολείο), στον Δασάρχη Φ. Κράλλη (για την δωρεά δύο τραπεζόπαγκων) ,  στον Πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής Λέσβου Π. Κατσαβέλλη ( για την ηχομόνωση των υπόλοιπων αιθουσών του ισογείου), στο Τμήμα αυτεπιστασίας του Δήμου Λέσβου ( για τη δωρεά 3 φορτηγών αμμοχάλικου και τσιμέντων χάρη στα οποία έγινε η διαμόρφωση του σχολικού κήπου το καλοκαίρι), στον Αντιδήμαρχο Θερμής Νίκο Καρασάββα (για την δωρεά κάδων απορριμμάτων), στον πρώην Δήμαρχο Θερμής Δ. Καμενή (για τον καθαρισμό του χώρου), στον Αντιπεριφερειάρχη Χρύσανθο Αργυρίου (για τη βοήθειά του στην έκδοση της σχολικής εφημερίδας) , στον γιατρό Ευάγγελο Κουνέλη (για την δωρεά 1000 ευρώ) και στην δασκάλα Αναστασία Μωυσή (για την δωρεά 100 ευρώ).

Επίσης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην Ηγουμένη του Αγίου Ραφαήλ Γερόντισσα  Ταβιθά και στον Γραμματέα του Αγροτικού Συλλόγου της Θερμής Στρατή Κόμβο για τη στήριξή τους στο πρόγραμμα «Βελτιώνω τη διατροφή μου-ανακαλύπτω τις τοπικές γεύσεις», που θα ξεκινήσει τη νέα σχολική χρονιά. Τέλος ζήτησε από τους μεγάλους μαθητές να δίνουν το καλό παράδειγμα στους μικρούς και ζήτησε από όλες τις τάξεις "να βάλουν πλάτη" , ώστε και η φετινή χρονιά να είναι το ίδιο γόνιμη , όπως η προηγούμενη.

Ο «καλός Σαμαρείτης» της Θερμής  μιλάει στο "ΘΗΤΑ " 

Ευάγγελος Κουνέλης

«Αν δεν ήταν ο δάσκαλος Πισπίνης,

εγώ θα έσκαβα στα χωράφια»

Στα μέσα του καλοκαιριού είχαμε την πρώτη επαφή μαζί του σε καφενείο της Θερμής. Ακολούθησε μια δεύτερη στο Σχολείο, όπου τον ξεναγήσαμε και τον ενημερώσαμε για τις δραστηριότητές μας. Συγκινήθηκε βλέποντας, ότι «ύστερα από χρόνια κάτι κινείται» στο σχολείο των παιδικών του χρόνων και στη μνήμη του αγαπημένου του δασκάλου Στρατή Πισπίνη πρόσφερε στη σχολική μας κοινότητα 1000 ευρώ.«Πάρτε τα για να κάνετε τη δουλειά σας και εγώ πάλι εδώ είμαι» μας είπε. Στις αρχές Αυγούστου του προτείναμε μια συνέντευξη. Δέχτηκε μετά χαράς και μας είπε πολλά για τη ζωή του, για την ιστορία του σχολείου , για την ιστορία της Θερμής

Συνέντευξη στις μαθήτριες Έφη Τζαννή και Παρασκευή Μιχαλέλλη

- Τι θυμάστε από τα μαθητικά σας χρόνια;

- Τα μαθητικά μου χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο της Θερμής ήταν μέχρι την Τετάρτη Δημοτικού γιατί τότε το Γυμνάσιο ήταν 8τάξιο.  Αποφοιτούσαμε πολύ μικροί σε ηλικία μόλις 10 χρονών και ύστερα δυσκολευόμαστε πολύ στα μαθήματα του Γυμνασίου. Εγώ πήγα στο Γυμνάσιο το 1940 σε ηλικία 10 ετών!

-Δάσκαλος Πισπίνης. Τι σας λέει αυτό το όνομα;

-Το Πισπίνη  βέβαια δεν τον ήξερα μόνο ως δάσκαλο αλλά και ως γείτονα. Ήταν ένας δάσκαλος που φρόντιζε τα παιδιά και το Σχολείο. Να φανταστείτε ότι κάθε πρωί μας έβαζε να κουβαλάμε νερό με ντενεκεδάκια από τον περίβολο της εκκλησίας (γιατί δεν είχε το σχολείο) για να ποτίζουμε τις πορτοκαλιές , που τότε τις είχαν φυτέψει.

-Ήτανε αυστηρός δάσκαλος;

-Ναι ήταν. Έκανε μάλιστα και τον παιδονόμο και την νύχτα δεν κυκλοφορούσε έξω αγόρι ούτε κορίτσι. Άμα έβλεπε όμως ότι έχεις τα προσόντα σε βοηθούσε  πολύ. Έβρισκε τους γονείς τους και τους έπειθε να τα αφήσει  να πάνε στο Γυμνάσιο που ήταν  κάτι  πολύ δύσκολο κυρίως για τα κορίτσια αυτή την εποχή. Εγώ αν δεν ήταν ο Πισπίνης,  το πιο πιθανό είναι να πέρναγα τη ζωή μου σκάβοντας στα χωράφια ...

- Τι  νοιώθετε ότι του οφείλετε;

- Όσοι σπουδάσαμε από το χωριό (εγώ που έγινα γιατρός και άλλοι 5-6 , που έγιναν δάσκαλοι, μηχανικοί κ.λ.π.)  το οφείλουμε σ'  αυτόν τον δάσκαλο.  Γιατί πρέπει να πω  ότι  τα χρόνια της κατοχής  τα σχολεία είχαν κλείσει  και κάναμε δωρεάν ιδιαίτερα μαθήματα στον Πισπίνη και δίναμε μετά εξετάσεις στο Γυμνάσιο . 

Μνήμες της Κατοχής

-  Λειτουργούσαν τα σχολεία στην κατοχή;   

-  Από όσο θυμάμαι λειτουργούσε μόνο το Δημοτικό. Όχι το Γυμνάσιο.

- Από την κατοχή έχετε αναμνήσεις;   

- Αν έχω; Η κατοχή ήταν για μένα μια οδυνηρή περίοδος. Τρομάζαμε και τρέχαμε να κρυφτούμε , όταν ακούγαμε θόρυβο μοτοσυκλέτας που φυσικά ήταν γερμανική. Εκτός αυτού έχω και προσωπικά πολύ άσχημες αναμνήσεις γιατί έπιασαν τον πατέρα μου, τον πήγαν στα κρατητήρια της  Γκεστάπο και όταν τον είδαμε,  τρομάξαμε να τον γνωρίσουμε. Τόσο πολύ είχε παραμορφωθεί το πρόσωπό του από το ξύλο και τα αίματα.

-Γιατί τον έπιασαν;  

-Από την παραλία της Θερμής τότε έφευγαν κομάντος των συμμάχων και περνούσαν απέναντι στην Τουρκία για να πάνε στη συνέχεια στην Μέση Ανατολή και να ενταχθούν στις δυνάμεις των συμμάχων. Κάποια μέρα πήγαν να φύγουν δύο κομάντος, αλλά η βάρκα τους έβαλε νερά και γύρισαν πίσω. Ο πατέρας μου τους φιλοξένησε για κάποιες μέρες στο περιβόλι, που είχαμε εκεί και εκείνοι για ευγνωμοσύνη όταν έφυγαν του χάρισαν ένα ρολόϊ με πλατίνα. Αυτό μαθεύτηκε στο χωριό και  κάποιος το ¨σφύριξε¨ στους Γερμανούς που τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν.

Στο Γυμνάσιο Μυτιλήνης

-Στο Γυμνάσιο της Μυτιλήνης πως πηγαίνατε;  

- Με τα πόδια.  Φεύγαμε τη Δευτέρα το πρωί και ύστερα από δύο ώρες ποδαρόδρομο  φθάναμε . Κόβαμε και δρόμο και πηγαίναμε μέσα από τα χωράφια. Το Σάββατο πάλι με τον ίδιο τρόπο γυρίζαμε πίσω.

-Πως ήταν η ζωή εκεί ;

- Πολύ μετρημένη και πολύ δύσκολη .Φαγητό μας έστελναν οι γονείς μας κάθε μέρα σε καστάνιες  με ένα καρότσι ,που το τράβαγε ως τη Μυτιλήνη ένας μεταφορέας. Μάλιστα τις περισσότερες φορές το φαγητό μας είχε ...καρβουνόσκονη γιατί αυτός που μας το κατέβαζε μετέφερε ..κάρβουνα!!

- Ήταν εύκολα τα μαθητικά σας χρόνια στο Γυμνάσιο Μυτιλήνης;  

- Ως την Γ΄ Γυμνασίου ήμουν ένας μέτριος μαθητής. Μετά «απογειώθηκα» και πήρα το απολυτήριό μου με 19 και 8/10. Μόνο στη Γυμναστική είχα 18 .Όλα τα άλλα 20 Μάλιστα ο Γυμνασιάρχης  φώναξε τον Γυμναστή και του έκανε παρατήρηση γιατί μου είχε βαθμό 18. 

-Ποιος ήταν ο λόγος , τον θυμάστε;

- Ότι δεν συμμετείχα -παρά το ότι ήμουν ψηλός- στην ομάδα  βόλεϊ του σχολείου , όποτε έπαιζε.

- Την Ιατρική πως την επιλέξατε;  Τη θέλατε από μικρός ;

- Ούτε που είχα στο μυαλό μου, ότι θα σπούδαζα γιατρός. Μάλλον ονειρευόμουν  να γίνω φιλόλογος  

-Και πως βρεθήκατε στην Ιατρική;

-Ακούστε εγώ δεν ήθελα  τα Μαθηματικά. Παρά το ότι είχα 20 δεν μου άρεσαν σαν μάθημα. Έτσι ένα απόγευμα, γιατί τότε κάναμε και απογευματινά μαθήματα, έξω από το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης ακούω δύο νέους να συζητούν. «Που είσαι τώρα Τάκη» λέει ο ένας .¨Στην Ιατρική» απαντά ο άλλος. «Και τι έδωσες για να περάσεις ; τον ξαναρωτά. ¨Έκθεση , χημεία ,Φυσική και βιολογία». Ε, αυτό ήταν. Εγώ μόλις το άκουσα πήρα την απόφασή μου. Όπως λέει και μια καλόγρια «Ακολούθησα την κλίση μου».

-Στο σπίτι πως το δέχτηκαν ;

-Ο πατέρας μου μόνο που δεν πήδηξε από το παράθυρο. Γιατί βέβαια η Ιατρική ήθελε πολλά λεφτά .Ήταν 6 χρόνια οι σπουδές ...

-Εσείς όμως επιμένατε

-Ναι ήμουν ανένδοτος. Τελικά ο πατέρας μου αποφάσισε να δώσω στην Ιατρική Θεσσαλονίκης , όπου είχε ένα φίλο γιατρό και παράγοντα την πόλης .

-Και περάσατε με την πρώτη;

-Στο Πανεπιστήμιο πέρασα, αλλά  η διαμονή στη Θεσσαλονίκη ήταν πολύ δύσκολη. Δεν γνώριζα κανέναν και για λόγους οικονομίας κοιμόμουν σε ένα ...δίκλινο δωμάτιο ξενοδοχείου , όπου κάθε μέρα είχα και  ....διαφορετικό συγκάτοικο! Μάλιστα κάποιος διερχόμενος δικαστής, που έμεινε στο δωμάτιο,  μου είπε κάποια μέρα: Παιδάκι μου καταλαβαίνεις τι κινδύνους διατρέχεις ; 

 -Τελικά ;

- Τελικά κατάφερα να πάρω μεταγραφή στην Αθήνα.  

- Με ποιά αφορμή επιλέξατε να γίνετε   την ειδικότητα  του καρδιολόγου ;

- Όταν πέθανε ο πατέρας μου ξαφνικά από καρδιά μπροστά στα μάτια μου. Τότε το αποφάσισα .

Η επιστημονική σταδιοδρομία

- Πολλοί γιατροί θα ζήλευαν την καριέρα  σας

- Πράγματι ευτύχησα  να έχω μια πολύ καλή επιστημονική σταδιοδρομία .Ξεκίνησα από την Παθολογία στο Ιπποκράτειο, έκανα τη διατριβή μου στην Καρδιολογία, όπου πήρα το διδακτορικό μου, συμμετείχα στη συγγραφή πολλών επιστημονικών συγγραμμάτων, είμαι ιδρυτικό μέλος της Καρδιολογικής Εταιρείας συμμετείχα σε 3 παγκόσμια καρδιολογικά συνέδρια (Ουάσιγκτων, Φιλιππίνες Βερολίνο), σε 30 πανευρωπαϊκά συνέδρια και σε 10 Μεσογειακά κ.λ.π.

- Πολλοί γιατροί απολαμβάνουν τον θαυμασμό  για την επιστημονική τους επάρκεια πολύ λίγοι όμως και για την ανθρωπιά τους. Εσείς τα απολαμβάνετε και τα δύο. Πως τα καταφέρατε;

-Ακούστε . Εγώ εξέλαβα την ιατρική σαν λειτούργημα και όχι σαν επάγγελμα . Θα μπορούσα να ήμουν ζάπλουτος . ΖΑΠΛΟΥΤΟΣ το εννοώ. ΖΑΠΛΟΥΤΟΣ, το εννοώ!!! Όμως δεν ξέρω αν θα είχα την εκτίμηση που απολαμβάνω σήμερα ...»Όμως δεν ήταν αυτός ο στόχος μου. Στόχος μου ήταν η εκτίμηση του κόσμου. Την εκτίμηση αυτή την κέρδισα . Αυτό μου φτάνει. Αυτός ήταν στόχος ζωής .

- Η συμπεριφορά σας αυτή δεν ξένιζε τους άλλους συναδέλφους σας; 

- Πολλές φορές. Μάλιστα όταν με έβλεπαν να τρέχω στο δωμάτιο κάποιου συγχωριανού που νοσηλευόταν με ρωτούσαν: Πας για βουλευτής και τρέχεις έτσι πάνω κάτω;

- Οι ασθενείς σας εκτιμούσαν αυτή σας τη στάση;

- Ο ασθενής δεν μπορεί να εκτιμήσει πάντοτε την επιστημονική επάρκεια του γιατρού. Την ανθρωπιά του όμως μπορεί να την εκτιμήσει ! Κι αυτή την εκτίμηση την ένοιωσα και την εισέπραξα πάρα πολλές φορές

- Πως  αποκτήσατε αυτές  τις αρχές  στη ζωή σας ;     

- Από το σπίτι μου και το σχολείο . Ο πατέρας μου μπορεί να μην μας περίσσευε το φαγητό , αλλά έδινε ό, τι μπορούσε  στο φτωχό και τον ανήμπορο.  Ακολουθώντας  το παράδειγμά του αλλά και τις αρχές που μάθαμε στο σχολείο δεν έπαιρνα λεφτά από  όσους  χωριανούς ερχόταν στην Αθήνα για ιατρική περίθαλψη. Γι’ αυτό θα ήθελα να πω στους γονείς να στέλνουν τα παιδιά τους στην εκκλησία μας .

-  Στο χωριό σας θεωρούν - όχι άδικα - άνθρωπο της προσφοράς . Που κυρίως έχετε βοηθήσει; 

-Κυρίως  στην εκκλησία, που έβλεπα ότι έχει ανάγκες , αλλά δεν είχε έσοδα για να κάνει τις απαιτούμενες παρεμβάσεις . Δεν έχει δυστυχώς εισοδήματα η εκκλησία από τους γάμους και τις βαφτίσεις γιατί οι περισσότεροι προτιμούν να τις κάνουν στον Άγιο Ραφαήλ ή στον Ταξιάρχη.